Obowiązkowe rozliczanie podatku VAT przez czynnego podatnika

Czynni podatnicy VAT mają ustawowy obowiązek rozliczania podatku VAT w miesięcznych bądź w niektórych przypadkach kwartalnych deklaracjach, składanych za okresy miesięczne (kwartalne), w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu (kwartale).

Największą grupę podatników podatku od towarów i usług stanowią rozliczający podatek VAT w terminach miesięcznych. Są to podatnicy obowiązani do składania deklaracji na formularzu VAT-7 w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu. Stanowi o tym art. 99 ust. 1 ustawy o VAT.

Kwartalne rozliczanie podatku VAT dotyczy:

  • małych podatników (tj. podatników, u których wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła limitu określonego w art. 2 pkt 25 ustawy o VAT), którzy wybrali kasową metodę rozliczeń,
     
  • małych podatników, którzy nie wybrali metody kasowej, ale wybrali kwartalne rozliczanie się z podatku, zawiadamiając o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego, przy czym kwartalne rozliczanie podatku VAT w 2017 r. nie jest możliwe w przypadku małych podatników rejestrowanych przez naczelnika urzędu skarbowego jako podatnicy VAT czynni przez okres 12 miesięcy począwszy od miesiąca, w którym dokonana została rejestracja (art. 99 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT).

Z przepisu przejściowego zawartego w art. 15 nowelizującej ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2024) wynika, że przewidziany w ww. art. 99 ust. 3a pkt 1 brak możliwości stosowania rozliczeń kwartalnych przez podatników nowo rejestrowanych (rozpoczynających wykonywanie czynności opodatkowanych) w ciągu pierwszych 12 miesięcy działalności, ma zastosowanie do podatników, którzy zostali zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni w IV kwartale 2016 r. (po 30 września 2016 r.) za okresy miesięczne przypadające po dniu 31 grudnia 2016 r.

Składając deklarację, czy to miesięczną czy kwartalną należy pamiętać o zasadach wynikających z art. 12 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.). Z przepisu tego wynika, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.

Deklarację VAT podatnik sporządza w oparciu o prowadzone ewidencje sprzedaży i zakupu VAT, w których wpisuje wszelkie dane mające wpływ na kwotę zobowiązania w podatku VAT. W ewidencji sprzedaży uwzględnia się obroty uzyskane ze sprzedaży dokonanej przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym, z podziałem na poszczególne stawki podatkowe. Natomiast w ewidencji zakupów VAT wpisuje się dane z faktur zakupu, które stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego przez podatnika.

Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy. Przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza. Wynika to z art. 106e ust. 11 ustawy o VAT.

Po podsumowaniu danych wynikających z ewidencji podatnik wypełnia odpowiednie pozycje deklaracji, przyjmując wówczas zasady zaokrąglania określone w art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej. Na podstawie tego przepisu, podstawę opodatkowania, kwotę podatku należnego oraz podatku naliczonego w deklaracji VAT (zarówno miesięcznej, jak i kwartalnej) zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy, podwyższa się do pełnych złotych.

Uwaga

Zasadą jest, że niezależnie od tego, czy podatnik w danym okresie rozliczeniowym wykonał czynności opodatkowane czy też nie, ma on obowiązek złożenia deklaracji VAT.

Podatnik VAT jest odpowiedzialny za prawidłowe wyliczenie i zadeklarowanie kwot podatku VAT za dany okres rozliczeniowy. W myśl bowiem art. 99 ust. 12 ustawy o VAT, zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.

Brak realizacji obowiązku złożenia deklaracji bądź też wątpliwości co do prawidłowości jej sporządzenia przez podatnika stanowią podstawę do wszczęcia przez organ podatkowy postępowania kontrolnego.

W sytuacji gdy przeprowadzone postępowanie nie wykaże nieprawidłowości w dokonanym przez podatnika rozliczeniu, nie wszczyna się postępowania podatkowego i nie wydaje decyzji. Jeśli natomiast pojawią się jakiekolwiek rozbieżności bądź też okaże się, że podatnik w złożonej deklaracji zaniżył zobowiązanie podatkowe, bądź też zawyżył kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, organ podatkowy przeprowadza postępowanie podatkowe, które kończy się wydaniem decyzji określającej ww. kwoty w prawidłowej wysokości.

W przypadku gdy podatnik nie złożył deklaracji VAT oraz nie wpłacił kwoty zobowiązania podatkowego, na mocy art. 112b ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, narażony jest na ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia zobowiązania. Sankcji tej można uniknąć jeśli podatnik przed dniem wszczęcia kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, złoży deklarację podatkową z wykazanymi kwotami podatku oraz wpłaci na rachunek urzędu skarbowego kwotę wynikającą ze złożonej deklaracji.

Natomiast sankcja w niższej – 20% wysokości – grozi podatnikowi, który po zakończeniu kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo w trakcie kontroli celno-skarbowej złoży deklarację podatkową oraz wpłaci kwotę zobowiązania podatkowego.

Przykład

Podatnik rozliczający VAT w deklaracjach miesięcznych nie złożył deklaracji VAT za styczeń 2017 r. W okresie tym wykonał usługę, w stosunku do której w styczniu powstał obowiązek podatkowy. Wartość usługi wyniosła 45.000 zł, a podatek VAT 10.350 zł.

W związku z brakiem realizacji obowiązku ustawowego, podatnikowi grozi sankcja w wysokości:

10.350 zł × 30% = 3.105 zł.

Gdyby podatnik złożył deklarację oraz wpłacił zobowiązanie w podatku VAT za styczeń, przed dniem wszczęcia kontroli podatkowej przez naczelnika urzędu skarbowego lub kontroli celno-skarbowej, uniknąłby konieczności zapłaty dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT.

Natomiast jeśli podatnik złoży deklarację VAT za styczeń i wpłaci kwotę zobowiązania podatkowego po zakończeniu kontroli podatkowej lub w trakcie kontroli celno-skarbowej, sankcja wyniosłaby:

10.350 zł × 20% = 2.070 zł.

(Why?)

Źródło: http://www.gofin.pl/podatki//17,1,62,212763.html



Dodaj komentarz